Buszcza jest jedną z najstarszych wsi południowego Wołynia. Po raz pierwszy została wspomniana w dokumencie księcia Lubarta Giedyminowicza z 1322 roku. Przez stulecia należała do dóbr książąt Ostrogskich, a później przechodziła w ręce książąt Zasławskich, Lubomirskich oraz innych rodów szlacheckich. Dzięki swojemu położeniu wśród lasów i pagórków Buszcza zachowała wyjątkowy historyczny krajobraz charakterystyczny dla Wołynia.
Najcenniejszym zabytkiem wsi jest drewniana Cerkiew św. Michała Archanioła, wzniesiona w 1858 roku na miejscu starszej świątyni. Jest to jeden z nielicznych wołyńskich kościołów prawosławnych z połowy XIX wieku, który niemal w całości zachował swój autentyczny wygląd architektoniczny. Świątynia stanowi doskonały przykład tradycyjnego drewnianego budownictwa ludowego i do dziś pozostaje ważnym centrum życia religijnego lokalnej społeczności.
W czasie II wojny światowej okoliczne lasy stały się jednym z obszarów aktywnej działalności Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA). To właśnie tutaj oddziały powstańcze prowadziły swoje działania bojowe, a w grudniu 1945 roku w pobliżu wsi poległ jeden z najbardziej znanych dowódców UPA-Południe – sotenny Semen Kotyk, znany pod pseudonimami „Doks” i „Wyr”. Dowodził kureniem, który wsławił się podczas bitwy pod Hurbami – największego starcia Ukraińskiej Powstańczej Armii.
Na terenie Buszczy znajduje się pomnik poświęcony Semenowi Kotykowi. Jego centralnym elementem jest bazaltowy krzyż z portretem dowódcy oraz napisem: „Kiedy umieraliście, dzwony po Was nie biły”. Memorial upamiętnia nie tylko samego „Doksa”, lecz także wszystkich ukraińskich powstańców, którzy polegli w walce o niepodległość Ukrainy.
Dziś Buszcza łączy w sobie bogate dziedzictwo historyczne, zabytki tradycyjnej architektury wołyńskiej oraz miejsca pamięci poświęcone ukraińskiej walce o niepodległość w XX wieku.